Materiał techniczny

Wykończenie powierzchni odlewów

Rozróżnienie faktury surowego odlewu, stanu po śrutowaniu, wykończenia po obróbce i chropowatości po polerowaniu.

Zdefiniuj stan końcowy, a nie tylko słowo „wykończenie”

Rysunek powinien rozróżniać stan po odlewaniu, czyszczeniu, obróbce i polerowaniu. „Gładka”, „jasna” lub „polerowana” opisują wygląd, ale nie mówią dostawcy, gdzie można usunąć materiał, które powierzchnie mają pozostać nienaruszone ani gdzie mierzyć chropowatość.

Pojedyncza odlewana obudowa z surowymi żebrami i obrobionym otworem oraz powierzchniami montażowymi.

Oddziel strefy funkcjonalne

Powierzchnie surowe / oczyszczone zwykle zachowują fakturę powstałą od powłoki ceramicznej i późniejszego czyszczenia lub śrutowania. Są odpowiednie tam, gdzie powierzchnia nie decyduje o uszczelnieniu, łożyskowaniu, higienie lub wyglądzie.

Powierzchnie obrabiane tworzy się, aby kontrolować wymiar, płaskość, bicie, położenie, uszczelnienie lub pasowanie. Na powierzchni obrabianej może pozostać widoczny ślad narzędzia; wymaganą chropowatość i kierunek śladów należy podawać tylko wtedy, gdy są funkcjonalnie istotne.

Powierzchnie polerowane mogą mieć cel estetyczny, higieniczny lub przepływowy. Wygląd lustrzany, błyszczący, matowy i szczotkowany nie jest równoważny liczbowemu wymaganiu chropowatości. W częściach sanitarnych proces polerowania musi uwzględniać naroża, spoiny, przejścia i miejsca trudno dostępne.

Określ parametr chropowatości i metodę kontroli

W zapytaniu odróżnić surową fakturę zewnętrzną od obrabianych gniazd uszczelniających i powierzchni styku. Wskazać strefę, parametr, metodę pomiaru i stan po ostatnim wykończeniu. ISO 21920-2:2021 definiuje parametry profilu, a ISO 21920-3:2021 operatory ich specyfikacji; nie gwarantują one jednego uniwersalnego Ra dla odlewów precyzyjnych.

Ra, Rq/RMS, Rz oraz oceny wizualne lub porównawcze opisują teksturę w różny sposób i nie powinny być traktowane jako zamienne kryteria akceptacji. Jeśli liczbowy limit chropowatości ma znaczenie funkcjonalne, podaj wymagany parametr i limit, miejsce i kierunek pomiaru tam, gdzie to istotne, oraz cutoff/długość oceny lub normę, jeśli rysunek od nich zależy. Metoda kontroli także musi odpowiadać rzeczywistej geometrii; próbka porównawcza i profilometr stykowy nie dają automatycznie równoważnych wyników odbioru.

Umieść wymagania wykończenia na rysunku według stref

Dobry rysunek dokładnie wskazuje powierzchnie wymagające polerowania, obróbki lub ochrony. Powinien także określić, czy wymaganie obowiązuje przed czy po pasywacji, elektropolerowaniu lub innym końcowym zabiegu. Maskowanie i ochrona mogą być potrzebne, jeśli śrutowanie lub polerowanie mogłoby zaokrąglić krawędź, zmienić powierzchnię uszczelniającą lub bazę.

Jeśli chropowatość jest cechą odbiorową, określ miejsce i kierunek pomiaru tam, gdzie to istotne. Porównywanie pomiaru z łatwo dostępnej płaszczyzny z wymaganiem przeznaczonym dla głębokiego otworu może tworzyć fałszywe poczucie kontroli.

Weryfikuj po ostatnim procesie zmieniającym powierzchnię

Kontrola powinna następować po ostatniej istotnej operacji. Powierzchnia spełniająca wymaganie po obróbce może zmienić się po polerowaniu, śrutowaniu lub elektropolerowaniu. Kontrole wymiarów i chropowatości należy więc umieszczać w marszrucie tam, gdzie reprezentują stan dostawy.

Zobacz Wykończenie powierzchni i Kontrolę jakości dla łączonych dróg produkcji i weryfikacji.

Wniosek dla RFQ

Zaznacz na rysunku funkcjonalne strefy powierzchni i określ stan końcowy: surowy odlew, obróbka, wygląd polerowany, mierzona chropowatość, obróbka powierzchniowa i strefy chronione. Jest to bardziej użyteczne niż jedna ogólna uwaga „wykończenie” dla całej części.

Ścieżka przeglądu projektu

Nie deklarujemy uniwersalnych granic procesu; należy sprawdzić rysunek, stop, proces i normę.

Powiązana decyzja techniczna

Rozpocznij projekt

Masz rysunek do wyceny?

Prześlij rysunek, materiał, ilość i kluczowe wymagania do analizy technicznej.