Zdefiniuj stan końcowy, a nie tylko słowo „wykończenie”
Rysunek powinien rozróżniać stan po odlewaniu, czyszczeniu, obróbce i polerowaniu. „Gładka”, „jasna” lub „polerowana” opisują wygląd, ale nie mówią dostawcy, gdzie można usunąć materiał, które powierzchnie mają pozostać nienaruszone ani gdzie mierzyć chropowatość.
Oddziel strefy funkcjonalne
Powierzchnie surowe / oczyszczone zwykle zachowują fakturę powstałą od powłoki ceramicznej i późniejszego czyszczenia lub śrutowania. Są odpowiednie tam, gdzie powierzchnia nie decyduje o uszczelnieniu, łożyskowaniu, higienie lub wyglądzie.
Powierzchnie obrabiane tworzy się, aby kontrolować wymiar, płaskość, bicie, położenie, uszczelnienie lub pasowanie. Na powierzchni obrabianej może pozostać widoczny ślad narzędzia; wymaganą chropowatość i kierunek śladów należy podawać tylko wtedy, gdy są funkcjonalnie istotne.
Powierzchnie polerowane mogą mieć cel estetyczny, higieniczny lub przepływowy. Wygląd lustrzany, błyszczący, matowy i szczotkowany nie jest równoważny liczbowemu wymaganiu chropowatości. W częściach sanitarnych proces polerowania musi uwzględniać naroża, spoiny, przejścia i miejsca trudno dostępne.
Określ parametr chropowatości i metodę kontroli
Ra, Rq/RMS, Rz oraz oceny wizualne lub porównawcze opisują teksturę w różny sposób i nie powinny być traktowane jako zamienne kryteria akceptacji. Jeśli liczbowy limit chropowatości ma znaczenie funkcjonalne, podaj wymagany parametr i limit, miejsce i kierunek pomiaru tam, gdzie to istotne, oraz cutoff/długość oceny lub normę, jeśli rysunek od nich zależy. Metoda kontroli także musi odpowiadać rzeczywistej geometrii; próbka porównawcza i profilometr stykowy nie dają automatycznie równoważnych wyników odbioru.
Umieść wymagania wykończenia na rysunku według stref
Dobry rysunek dokładnie wskazuje powierzchnie wymagające polerowania, obróbki lub ochrony. Powinien także określić, czy wymaganie obowiązuje przed czy po pasywacji, elektropolerowaniu lub innym końcowym zabiegu. Maskowanie i ochrona mogą być potrzebne, jeśli śrutowanie lub polerowanie mogłoby zaokrąglić krawędź, zmienić powierzchnię uszczelniającą lub bazę.
Jeśli chropowatość jest cechą odbiorową, określ miejsce i kierunek pomiaru tam, gdzie to istotne. Porównywanie pomiaru z łatwo dostępnej płaszczyzny z wymaganiem przeznaczonym dla głębokiego otworu może tworzyć fałszywe poczucie kontroli.
Weryfikuj po ostatnim procesie zmieniającym powierzchnię
Kontrola powinna następować po ostatniej istotnej operacji. Powierzchnia spełniająca wymaganie po obróbce może zmienić się po polerowaniu, śrutowaniu lub elektropolerowaniu. Kontrole wymiarów i chropowatości należy więc umieszczać w marszrucie tam, gdzie reprezentują stan dostawy.
Zobacz Wykończenie powierzchni i Kontrolę jakości dla łączonych dróg produkcji i weryfikacji.
Wniosek dla RFQ
Zaznacz na rysunku funkcjonalne strefy powierzchni i określ stan końcowy: surowy odlew, obróbka, wygląd polerowany, mierzona chropowatość, obróbka powierzchniowa i strefy chronione. Jest to bardziej użyteczne niż jedna ogólna uwaga „wykończenie” dla całej części.